De belangrijkste reden voor mijn reis naar het Posomeer dit jaar was om deel te nemen aan de voortzetting van ons programma “Biodiversiteit gaat naar school” in samenwerking met het Institut Mosintuwu. Het intensieve vierdaagse programma met een groep van 32 leraren was een absoluut hoogtepunt en ik zal er later in een aparte post verslag van doen. Deze activiteit was echt het BESTE. Maar in de post van vandaag zal ik me concentreren op de ervaringen die het meer zelf mij bood.

Daling van het waterpeil
Door een zeer lange droogteperiode stond het waterpeil ongeveer twee meter lager dan normaal. Dit leidde helaas tot de dood van een groot aantal slakken, mosselen en sponzen, maar maakte het ook mogelijk om gemakkelijker plekken te verkennen die anders te diep zijn om te snorkelen.

Onderwatergrot met rijstvis
Deze plek is prachtig bij elk waterpeil, omdat je er altijd een blik kunt werpen in diverse ondergelopen holtes en grotten. Hier zijn onder andere verschillende soorten rijstvissen in grote scholen te zien.

Krabben boven het wateroppervlak
In een van de grotten stond me een grote verrassing te wachten: heel veel krabben die zich op een rots boven het water hadden opgestapeld. Ze zaten daar gewoon roerloos. Toch worden de soorten uit het Posomeer beschouwd als volledig in het water levend.

Nog een prachtige grot
Dat het Posomeer potentieel heeft voor toeristen valt niet te ontkennen – vooral voor wie bereid is om een beetje nat te worden. Ik had niet genoeg licht, moed of tijd om de ingewikkelde gangen in de witachtige rotsen te verkennen, maar het is een prachtige plek en voor mij persoonlijk een compleet nieuwe ontdekking!

Oranje slakken
Het is me eindelijk gelukt om Tylomelania sp. “Poso 1 – Orange” (zie ons fotoverslag van slakken uit het Posomeer, inclusief nog niet beschreven soorten) in zijn natuurlijke habitat te observeren! Van deze soort, die bij aquarianen goed bekend is, wordt gezegd dat hij alleen in de diepte leeft. Tot nu toe had ik hem alleen gezien op beelden van onze onderwaterdrone en had ik ook vallen gezien waarin de lokale bevolking hem op een diepte van ongeveer twintig meter vangt. We hebben nu echter verschillende exemplaren in ondiep water aangetroffen. Dit doet me afvragen of dit niet betekent dat deze slakken doelbewust in ondiep water worden verzameld?

Diversiteit aan slakken
Ik blijf het altijd leuk vinden om slakken te zoeken en te fotograferen. Ik kom altijd wel exemplaren tegen die ik niet ken of die ik nog niet in hun geheel heb kunnen zien: hun omgeving, waar en hoe ze zich voortbewegen, de variaties in de kleur van hun huizen, en welke kleur hun lichaam of ogen hebben.

Sponsen binnen handbereik
Sponsen komen op specifieke plekken voor – in de stroming en vaak op een diepte van enkele meters. Nu konden we er veel van heel dichtbij bekijken.

Vastzittende schelpdieren
Corbicula anomioides is endemisch voor het Posomeer en is uniek omdat hij zich aan rotsen vastklampt. Hij is echter onbeweeglijk, waardoor er nu veel zijn gestorven nu het waterpeil is gedaald. Maar net als bij de sponzen hebben deze omstandigheden ons in staat gesteld om veel exemplaren in ondiep water te zien.

Het topje van de ijsberg
Wat geldt voor het denkbeeldige topje van de ijsberg, geldt ook voor de biodiversiteit van het Posomeer. Vanaf het wateroppervlak zie je er slechts een heel klein deel van. Je kunt de unieke vissen en ongewervelde dieren bestuderen, maar er gaat niets boven een blik onder het wateroppervlak!

Markéta Rejlková
